جهان آزمای

جهان آزمای . [ ج َ زْ / زِ ] (نف مرکب ) آزماینده ٔ جهان . تجربه گیرنده از جهان . مجرب . جهان دیده . کارآزموده : از او کارگرتر جهان آزمای ندیده ست بیننده ٔ جانگزای . نظامی . همانا که پیش جهان آزمای جهان هست از این نیکمردان بجای . نظامی . گزین فیلسوف جهان آزمای سخن را چنین کرد برقعگشای . نظامی .