جه

جه . [ ج َه ْ / ج ِه ْ ] (نف مرخم ) جهنده : ابرسیر و بادگرد و رعدبانگ و برق جه کوه کوب و سیل بُرّ و شخ نورد و راه جوی . منوچهری . شیرکام و پیل زور و گرگ پوی و گورگرد ببردو آهوجه و روباه عطف و رنگ تاز. منوچهری . برق جه بادگذر یوزدو و کوه قرار شیردل پیل قدم گورتک آهوپرواز. منوچهری . ◄ رمز است از درجه . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).

جه . [ ج َهَْ هَْ ] (ع مص ) سخت بازداشتن چیزی را. (منتهی الارب ). سخت بازداشتن . (آنندراج ).

جه . [ج ِه ْ ] (ص، اِ) بلغت زندو پازند، زنان فاحشه و بدکار. (برهان ) (آنندراج ).