جوشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جوشان . (اِخ ) دهی است از دهستان بربرود بخش الیگودرز شهرستان بروجرد. جلگه و معتدل . جمعیت آن بالغ بر ٥٠٩ تن میشود. آب از قنات و محصول غلات، لبنیات، چغندر، پنبه . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
جوشان . (نف ) که میجوشد. جوشنده . در حال جوشیدن : بزرگان ایران خروشان شدند از آن اژدها تیز جوشان شدند. فردوسی . خروشان و جوشان بجوش اندرون همی از دهانْش آتش آمد برون . فردوسی . چو بهرام بنشست بر تخت زر دل و مغز جوشان زمرگ پدر. فردوسی . در باغ کنون حریرپوشان بینی دلها ز نوای مرغ جوشان بینی . منوچهری . ◄ خشمگین : همی بود گشتاسب دل دردمند خروشان و جوشان ز چرخ بلند. فردوسی . چو باد از کوه و از دریاش راند بر هوا ماند به کوشان پیل و کرگندن به جوشان شیر و اژدرها. اسدی .