جوهرفروش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جوهرفروش . [ ج َ / جُو هََ ف ُ ] (نف مرکب ) فروشنده ٔ جوهر. جوهری . گوهرفروش : چو در بسته باشد چه داند کسی که جوهرفروش است یا پیله ور؟ سعدی . ◄ کنایه از اولیاء و شاعران فصیح کلام . (آنندراج ) : تو آوردی از لطف جوهر پدید به جوهرفروشان تو دادی کلید. نصامی .