جیبر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جیبر. [ ب َ ] (اِ) فرادیس بود که جمع فردوس است که بوستان و بهشت باشد. (برهان ) (آنندراج ).
جیبر. [ ج ِ ب ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان بلوک شرقی بخش مرکزی شهرستان دزفول . دشت گرم سیر مالاریایی . سکنه ١٠٠ تن . آب آن از رودخانه ٔ دز. محصول آن غلات، برنج، کنجد و شغل اهالی زراعت و راه آنجا مالرو است . ساکنین از طایفه ٔبختیاری می باشند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).