جیبه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جیبة. [ ج َ ب َ ] (ع اِ) گریبان جامه . (محیط المحیط). رجوع به جیب شود.
جیبة. [ ب َ ] (ع اِ) جواب . پاسخ . (منتهی الارب ): انه لحسن الجیبة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
جیبه . [ ج َ ب َ ] (ترکی، اِ) زره . (غیاث اللغات ) (آنندراج ) (انجمن آرا) : بس که پیکان تو در جیبه ٔ جان می بینم در برخویشتن این جیبه گران می بینم . سیفی . ♦ جیبه خانه ؛ زره خانه . (آنندراج ). قورخانه . زرادخانه . جباخانه : ز جیبه خانه ٔ شاه نجف بدست دعا بدفع تیغ حوادث فرستمت جوشن . ظهوری (از آنندراج ). و در جیبه خانه از روزی پنج جیبه مکمل شدی . (تذکره ٔ دولتشاه سمرقندی، ذیل ترجمه ٔ ابن یمین ).