جیغوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جیغوت . [ج َ / ج ِ ] (اِ) توبره ای که از لیف کنند. توبره و سبدی که از لیف سازند. (انجمن آرای ناصری ) (آنندراج ). توبره و سبدی که از لیف بافند. (برهان ) : غم عیال نبود و غم تبار نبود دلم بر آستن آکنده بود چون جیغوت . طیان . رجوع به جیغت شود.