جیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جیف . [ ج َ ] (ع مص )بو گرفتن مردار. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
جیف .[ ی َ ] (ع اِ) ج ِ جیفه، بمعنی مردار بوگرفته . اجیاف . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به جیفه شود.
جیف . [ ی َ ] (ع اِ) ج ِ جائف . (از منتهی الارب ). رجوع به جائف شود.