حارثیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حارثیة. [ رِ ثی ی َ ](اِخ ) موضعی است بجانب غربی بغداد. (تاج العروس ).
حارثیه . [ رِ ثی ی َ ] (اِخ ) گروهی از فرقه ٔ اباضیه از یاران ابی الحارث الاباضی و آنان در امر قدر یعنی مخلوق بودن افعال بندگان و هم در استطاعت پیش از فعل، با اباضیه مخالف باشند و در باب قدر بر مذهب معتزله روند. رجوع به کشاف اصطلاحات الفنون و الملل والنحل شهرستانی و تعریفات جرجانی (ذیل : حارثیة) شود.