حاشر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حاشر. [ ش ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از حَشْر. گردکننده . (مهذب الاسماء).گردآورنده . (منتهی الارب ). ج، حاشرون . ◄ آنکه نخست خیزد روز رستخیز یعنی پیغامبر ما صلی اﷲ علیه و آله و سلم . (مهذب الاسماء). آنکه نخست خیزد در روز قیامت . و آن لقب محمد صلوات اﷲ علیه است . یکی ازالقاب پیامبر صلوات اﷲ علیه، یعنی که برستاخیر نخست برخیزد. مقریزی ضمن اسماء و کنی و القاب رسول صلوات اﷲ علیه در امتاع الاسماع . (امتاع الاسماع ج ١ ص ٣).