حبل ا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حبل ا. [ ح َ لُل ْ لاه ] (ع اِ مرکب ) کتاب اﷲ. (دستور اللغه ٔ ادیب نطنزی ). ◄ ایمان به خدا. متخذ و مقتبس از آیه ٔ شریفه ٔ: و اعتصموا بحبل اﷲ جمیعاً و لاتفرقوا واذکروا نعمةاﷲ علیکم . (قرآن ٣ / ١٠٣). : چون تمسکت بحبل اﷲ از اول دیدند حسبی اﷲ و کفی آخر انشا بینند. خاقانی . شیب سرتازیانه ش از قدر حبل اﷲ شه طغان ببینم . خاقانی . حبل اﷲ است معتکفان را دو زلف او هم روز عید و هم شب قدر اندر او نهان . خاقانی . خیمه ٔ دولتش بر آن زد چرخ که ز حبل اللهش طناب کند. خاقانی .