حزوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حزوری . [ ح َ زَوْ وَ ](ع ص نسبی ) منسوب به جدی بنام حَزَوَّر. (سمعانی ).
حزوری . [ ح َ زَوْ وَ ] (اِخ ) اصفهانی محمدبن ابراهیم بن یحیی بن حکم بن حزور ثقفی حزوری مولای سائب بن الافزع از اهل اصفهان است و از مصیصی محمدبن سلیمان روایت کند. (سمعانی ).
حزوری . [ ح َ زَوْ وَ ] (اِخ ) بغدادی محمدبن ابراهیم بن ابی الحزور، وراق بغدادی است، از بشربن موسی روایت دارد و ابراهیم بن مخلد از وی . در ربیع الاول ٥٣٤ هَ . ق . درگذشت . (سمعانی ).