حزیا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حزیا. (اِخ ) (به معنی کسی که خداوند او را می بیند) مردی از بنی یهودا بود. (نحمیا ١١:٥) (قاموس کتاب مقدس ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حزیا. (اِخ ) (به معنی کسی که خداوند او را می بیند) مردی از بنی یهودا بود. (نحمیا ١١:٥) (قاموس کتاب مقدس ).