حساب گاه

حساب گاه . [ ح ِ ] (اِ مرکب ) دیوان که در هندوستان آنرا کچهری گویند. (آنندراج ). جای حساب کشیدن . ◄ کنایه از روز قیامت و صحرای محشر : اهل فریقین در تو خیره بمانند گر بروی در حسابگاه قیامت . سعدی . ز شرم کثرت عصیان من به رعشه فتد حسابگاه قیامت چو ارض نیشابور. عرفی (از آنندراج ).