حسدآرا

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حسدآرا. [ ح َ س َ ] (نف مرکب ) بدخواه . (آنندراج ) (از هفت قلزم ). حسدورز : تو شادخوار عافیتی تا وبای غم طاعون به طاعن حسدآرا برافکند. خاقانی .