واژه جو

حسن بزاز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حسن بزاز. [ ح َ س َ ن ِ بَزْ زا ] (اِخ ) ابن صباح مکنی به ابوعلی واسطی، در ٢٤٩ هَ . ق . درگذشت . او راست : «العمل بذات الحلق » و کتاب «الکرة». (هدیةالعارفین ج ١ ص ٢٦٦).

معنی حسن بزاز | واژه جو