حسن حمدانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن حمدانی . [ ح َ س َ ن ِ ح َ ](اِخ ) ابن حمدان تغلبی، مکنی به ابوعلی حمدانی و ناصرالدوله . یکی از امراء حمدانی و از فرزندان حسن بن عبداﷲ حمدانی است . در مصر بزرگ شد و به سرداری لشکر مستنصر رسید و به دست سران ترک در ٤٦٥ هَ . ق . کشته شد. (اعلام زرکلی چ ١ ص ٢٢٤ ج ٢٢٥) (تاریخ گزیده ص ٣٣٦).
حسن حمدانی . [ ح َ س َ ن ِ ح َ ] (اِخ ) رجوع به حسن بن عبداﷲ شود.