حسن عسکری

حسن عسکری . [ ح َ س َ ن ِ ع َ ک َ ] (اِخ ) ابن علی الهادی (علی الصابر)بن محمدالتقی بن علی بن موسی الرضا. معروف به حسن خالص . امام یازدهم شیعه ٔ اثناعشری است . مکنی به ابومحمد است و در مدینه در ٢٤٣ هَ . ق . و ٨٤٦ م . متولد شد و با پدرش به سامراء که پایتخت عباسیان بود، آمد و در آنجا به سال ٢٦٠ هَ . ق . و ٨٧٣ م . درگذشت . روز مرگ وی تمام بازار تعطیل و تشییع بزرگی از جنازه ٔ وی از طرف امرا به عمل آمد و در خانه ای که پدرش در سامرا در آن دفن بود، به خاک سپرده شد. وی پدر محمدبن الحسن قائم آل محمد و امام دوازدهم شیعه است . رجوع به محمدبن حسن شود. (الفصول المهمه ) (زرکلی چ ١ ص ٢٣١) (نزهةالقلوب ج ٣ ص ٤٢) (حبیب السیر).

حسن عسکری . [ ح َ س َ ن ِ ع َ ک َ ] (اِخ ) ابن عبداﷲبن سهل بن سعیدبن یحیی بن مهران بغدادی، مکنی به ابوهلال عسکری ازعسکر مکرم اهواز. متوفی پس از ٣٩٥ هَ . ق . و ١٠٠٥ م . او راست : «اعلام المعانی » و دیوان شعر و پانزده کتاب دیگر که در هدیةالعارفین (ج ١ ص ٢٧٣) یاد شده است . رجوع به وفیات الاعیان و زرکلی ج ٢ و روضات ص ٢١٦ شود.

حسن عسکری . [ ح َ س َ ن ِ ع َ ک َ ] (اِخ ) ابن عبداﷲبن سعیدبن اسماعیل بن زیدبن حکیم، مکنی به ابو احمد.منسوب به شهر عسکر مکرم اهواز (٣٨٢ - ٢٩٣ هَ . ق .).او راست : «الحکم و الامثال » و هشت کتاب دیگر که در هدیة العارفین (ج ١ ص ٢٧٣) و زرکلی (چ ١) یاد شده است .