حسن عطار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن عطار. [ ح َ س َ ن ِ ع َطْ طا ] (اِخ ) ابن محمد مصری شافعی شیخ جامع ازهر، مکنی به ابوالسعادات . درگذشته ٔ ١٢٥٠هَ . ق . او راست : حاشیه بر جواهرالمنظمات و هشت کتاب دیگر که در هدیةالعارفین (ج ١ ص ٣٠١) یاد شده است .
حسن عطار. [ ح َ س َ ن ِ ع َطْطا ] (اِخ ) رجوع به حسن بن زیاد و حسن همدانی شود.
حسن عطار. [ ح َ س َ ن ِ ع َطْ طا ] (اِخ ) رجوع به تاج الدین شود.