حسن فتال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن فتال . [ ح َ س َ ن ِ ف َت ْ تا ] (اِخ ) ابن علی بن عبدالکریم معروف به فتال . معاصر محقق کرکی بود و درآغاز سده ٔ دهم میزیست و استاد ابن ابی جمهور بود که در کتاب «عوالی » از وی نقل دارد. (ذریعه ج ٤ ص ٢٢٥).
حسن فتال . [ ح َ س َ ن ِ ف َت ْ تا ] (اِخ ) ابن علی بن احمد فتال نیشابوری فارسی شهید. استادابن شهرآشوب . درگذشته ٔ ٥٨٨ هَ . ق . بوده است . و پسراو ابوعلی محمدبن حسن فتال است . (ذریعه ج ٤ ص ٢٩٧).