حسن قاضیخان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن قاضیخان . [ ح َ س َ ن ِ ](اِخ ) ابن منصوربن محمودبن عبدالعزیز اوزجندی ملقب به فخرالدین و مکنی به ابوالمحاسن فرغانی حنفی . درگذشته ٔ ٥٩٢ هَ . ق . او راست : «آداب الفضلاء» در لغت و «امالی » در فقه و «شرح ادب القضاء» و شرح جامع صغیر شیبانی و شرح جامع کبیر او و «المحاضر» و جز آن . (هدیة العارفین ج ١ ص ٢٨٠). و «آداب الفضلاء» وی غیر از «ادات الفضلاء» است که در مقدمه ٔ لغتنامه یاد شده است .