حسن قاینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن قاینی . [ ح َ س َ ن ِ ی ِ ] (اِخ ) ابن علی شاگرد ملا علی بروجردی . او راست : «اصول الدین ». (ذریعه ج ٢ ص ١٨٧ و ج ٣ ص ٣٦٦).
حسن قاینی . [ ح َ س َ ن ِ ی ِ ] (اِخ ) ابن محمد. او راست : «الابداع » و «الابصاری » و در پایان سده ٔ سیزدهم هجری میزیست . (ذریعه ج ١ ص ٦٣ و ٦٥).