حسنیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسنیة. [ ح ُ نی ی َ ] (اِخ ) شهری بر ساحل خابور.
حسنیة. [ ح َ س َ نی ی َ ] (اِخ ) شهری است به شرقی موصل میان موصل و جزیره ٔ ابن عمر. (معجم البلدان ).
حسنیة. [ ح َ س َ نی ی َ ] (اِخ ) حسنیان . حسنیون . اصحاب حسن بصری و آنان یکی از هفت فرقه ٔ معتزله باشند. (از بیان الادیان ) (مفاتیح العلوم خوارزمی ).