حشایش

حشایش . [ ح َ ی ِ ] (ع اِ) ج ِ حشیش . گیاهان خشک . (منتهی الارب ) : در حشایش چون حشیشی او بپاست مرغ پندارد که آن شاخ گیاست . مولوی . دل ببیند سر بدان چشم صفی آن حشایش که شد از عامه خفی . مولوی . پر گنه باب گشایش میزند غرقه دست اندر حشایش میزند. مولوی .