حفار

(حَ فّ) [ ع. ] (ص.) ۱- کسی که پیشه اش کندن زمین و کاوش کردن آن است. ۲- گورکن، قبرکن. ۳- باستان شناسی که برای به دست آوردن اشیا عتیقه زمین را حرف کند.