حقلد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حقلد. [ ح َ ق َل ْ ل َ ] (ع ص ) بخیل . ◄ تنگخوی . ضعیف و سخت سست . (از اقرب الموارد). ◄ آثم . بزهکار. (از منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). ◄ (اِ) کینه . عداوت . (منتهی الارب ).
حقلد. [ ح ِ ل ِ ] (ع ص ) بدخوی گران روح . (از منتهی الارب ). رجوع به ماده ٔ قبل شود.