حقیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حقیه . [ ح َ ی ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان در بقاضی بخش حومه ٔ شهرستان نیشابور. ناحیه ای است در سه هزارگزی جنوب خاوری نیشابور. واقع در جلگه با آب و هوای معتدل و دارای ٢١٣ تن سکنه است . از قنات مشروب میشود. محصولاتش غلات و اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه آن ارابه رو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).