حلقی

حلقی . [ ح َ ] (ص نسبی ) منسوب به حلق . حروف حلقی و آن شش حرف است : همزه، هاء، عین، حاء، غین، خاء. (آنندراج ). رجوع به حلق شود. ◄ مشتی که بر گلو و زیر زنخ زنند و آنرا دوکارد و دوکاردی نیز گویند. (یادداشت مرحوم دهخدا). ◄ نغمه ٔ حلقی ؛ مقابل صناعی یا نغمه ٔ صناعی نغمه ای که مخرج آن حلق حیوان بود.