حُطام

نَشآءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطاماً «حُطام» از مادّه «حطم» (بر وزن حتم) در اصل، به معناى «شکستن چیزى» است; و غالباً به شکستن اشیاء خشک مانند استخوان پوسیده، و یا ساقه هاى خشک گیاهان اطلاق مى شود و در اینجا منظور کاه است. این احتمال نیز داده شده است که منظور از «حُطام» در اینجا پوسیدن تخم ها در زیر زمین و عدم رویش آنها باشد.(11)