حکیم نزاری | غزلیات | شماره ۵۹۶

ز دوستان قدیمی نظر دریغ مدار ز کوی ما به طوافی گذر دریغ مدار قبول کرده خود را به عیب باز مده عنایتی ز من بی‌هنر دریغ مدار مرا به رسم عیادت بپرس و رحمت کن طبیب درد تویی گل شکر دریغ مدار به جام وصل خمار مفارفت بشکن ز تشنه آب وز عاشق نظر دریغ مدار نه نامه‌ای نه سلامی ز دوستی اثری نمی‌نمایی باری خبر دریغ مدار نگویمت که مثالی به طم طراق فرست سه چار حرف ز من مختصر دریغ مدار سماع ناله من کن شبان تا به سحر نگویمت که ز من خواب و خور دریغ مدار به دوستی که به چشم موافقت نظری ز دوستان حقیقی دگر دریغ مدار نزاریا چه کنی دست ما و دامن دوست ز آستانه تسلیم سر دریغ مدار اگر مطالبه جان کند تفاوت نیست مراد دوست بده ما حضر دریغ مدار