حیاطت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حیاطت . [ طَ ] (از ع، مص )نگاه داشتن . حیاطة. (صراح ). نگهبانی . (غیاث ). پاس داشتن : و او را در کنف رعایت و حیاطت خویش میداشت . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). رجوع به حیاطه شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حیاطت . [ طَ ] (از ع، مص )نگاه داشتن . حیاطة. (صراح ). نگهبانی . (غیاث ). پاس داشتن : و او را در کنف رعایت و حیاطت خویش میداشت . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). رجوع به حیاطه شود.