حیدری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حیدری . [ ح َ دَ ] (ص نسبی ) منسوب به حیدر که نامی است علی بن ابیطالب (ع ) را. رجوع به حیدر شود : الحمدﷲ که این مدعی خود نه عمری است و نه حیدری . (نقض الفضایح ). ♦ مذهب حیدری ؛ مذهب شیعه که منسوب است به علی بن ابیطالب (ع ) : حذر کن ز عام و ز گفتار خام گرت میل زی مذهب حیدری است . ناصرخسرو.
حیدری . [ ح َ دَ ] (اِ) حلقه ای که بگوش پسران میکردند تعویذ را. (یادداشت مرحوم دهخدا).
حیدری . [ ح َ دَ ] (اِخ ) مقابل ِ نعمتی . منسوب به حیدر، پیرو قطب الدین حیدر یکی از عرفای نامی ایران متوفی به سال ٦١٨ هَ . ق . ♦ جنگ حیدری و نعمتی ؛ جنگی و بحث و جدلی میان پیروان این دو عارف . رجوع به فرهنگ فارسی معین شود. دو دسته ٔ حیدری و نعمتی در غالب شهرهای ایران بودند و در همه ٔ سال خاصه در عاشورا با یکدیگر بجنگهای سخت میپرداختند. (یادداشت مرحوم دهخدا).رجوع به نعمتی شود. ♦ طایفه ٔ حیدری ؛ مقابل ِ طایفه ٔ نعمتی، پیروان شاه نعمت اﷲ.