خابی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خابی . (ع ص ) مستورکننده . (از اقرب الموارد).
خابی ٔ. [ ب ِ ءْ ] (ع ص ) ناامید. یقال : کید خابی ٔ؛ ای خائب . (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خابی . (ع ص ) مستورکننده . (از اقرب الموارد).
خابی ٔ. [ ب ِ ءْ ] (ع ص ) ناامید. یقال : کید خابی ٔ؛ ای خائب . (اقرب الموارد).