خاصه بک

خاصه بک . [ ص َ / ص ِ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) بزرگ . بزرگوار. لقبی از القاب ترکان است و در دوره ٔ قاجاریه نیز بوده و آن مرکب از خاصه ٔ عربی و بک ترکی است : آنکه گرفت دست تو خاصه بک زمان بود. مولوی (غزلیات ). باده ٔ خاص درفکن خاصه بک خدا توئی . مولوی (غزلیات ).