خاضب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاضب . [ ض ِ ] (ع ص، اِ) شترمرغ نر که ساقهایش سرخ باشد از غلبه ٔ شهوت جماع یا از خوردن گیاه ربیع و یا ساقهایش سبز یا زرد شده باشد. (منتهی الارب ). این کلمه مخصوص مذکر است و به انثی نگویند. (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). ◄ هو احمرار یبدء فی وظیفیه عند بدء احمرار البسر و ینتهی بانتهائه . (منتهی الارب ). رجوع به تاج العروس شود.
خاضب . [ ض ِ ] (ع ص ) خضاب کننده . (مهذب الاسماء).