خاقانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۹۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ماند به بهشت آن رخ گندم گونش عشاق چو آدم است پیرامونش خاقانی را نرفته بر گندم دست عمدا ز بهشت میکند بیرونش
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ماند به بهشت آن رخ گندم گونش عشاق چو آدم است پیرامونش خاقانی را نرفته بر گندم دست عمدا ز بهشت میکند بیرونش