خاقانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۳۰۷

تا زلف تو بر بست به رخ پیرایه بر عارض تو فکند مشکین سایه ای حور جنان تو پیش من راست بگو شیر تو که داده است، که بودت دایه؟