خاقانی محلاتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاقانی محلاتی . [ م َ ح َل ْ لا ] (اِخ ) میرزا حبیب اﷲ و اصلش از شیراز برادر کهتر میرزا فرج اﷲ منشی متخلص بطرفه است . در بدو حال بنام تخلص کردی . چون بدارالخلافه ٔ ری درآمد بمدحت سلطان ناصرالدین شاه قاجار پرداخت و بحضورشاه رسید از طرف پادشاه بخاقانی ملقب گردید و باقتفاء خاقانی شیروانی (شروانی ) شعر می سرود. این دو بیت از اشعار اوست : ز ابروی و چشم اوبدل تیر بلا رسد همی می نبرد کسی برون جان ز کمان کشیدنش آهوی چشم او چرا رام نمیشود بکس آه از آن نگاه او آه از آن رمیدنش . (از مجمعالفصحاء ج ٢ ص ١٠٧ چ ١).