خالفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خالفة. [ ل ِ ف َ ] (ع ص ) زن گول . زن احمق . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). منه : امراة خالفة. ج، خوالف . ◄ رجل خالفة؛ مرد بسیارخلاف . کثیرالخلاف . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) . ◄ سخن تباه . خطا. ◄ (اِ) زن . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). کدبانوی خانه . (مهذب الاسماء). ◄ ستون که جانب پسین خیمه و خرگاه باشد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (مهذب الاسماء). ◄ امت باقیمانده ٔ بعد امت گذشته . ◄ شخص ناشناخته . شخص غیرمعروف : ماادری ای خالفة هو؛ ندانم کدام کس است او. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).