خاک شفا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاک شفا. [ ک ِ ش ِ ] (اِخ ) کنایه از خاک کربلای مُعَلّی میباشد. (آنندراج ) : میکنم دعوی سلیمانی در کفم سبحه ای ز خاک شفاست . خان آرزو (از آنندراج ). دوای کلفت دل سایه ٔ عمارت اوست گلش سرشت ز خاک شفا مگر استاد. شفیع اثر (از آنندراج ).