خاک پتیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاک پتیه . [ پ ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان زلقی بخش الیگودرز شهرستان بروجرد. واقع در٧٥ هزارگزی جنوب باختری الیگودرز و ١٢ هزارگزی جنوب راه مالرو چلیشه به چال چنار. ناحیه ای است جلگه ای با آب و هوای معتدل و دارای ٤٤٣ تن سکنه که مذهبشان شیعه و زبانشان لری و فارسی است . آب آنجا از چاه و قنات و محصولات غلات و پنبه و چغندر است . شغل اهالی زراعت و گله داری است و صنایع دستی زنان گلیم بافی و راه آنجا مالرو میباشد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).