خبردهنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خبردهنده .[ خ َ ب َ دَ / دِ هََ دَ / دِ ] (نف مرکب ) آنکه خبر دهد. آنکه کس دیگر را از خبری بیاگاهند : خبر دهنده خبرداد رای را که ملک سوی تو آمده راه گریختن بردار. فرخی . تا طلوع صباح شیب کی خبر دهنده ٔ وداع حیات است . (سندبادنامه ص ٣١). ◄ آنکه خبر مرگ دهد. ناعی .