خت و خلوت

خت و خلوت . [ خ َ ت ُ / ت ْت ُ خ َ وَ ] (ص مرکب، از اتباع ) وصف است مرجایی را که هیچکس بدانجا نیست یا مردم بدانجانهایت قلیل است . (از یادداشتهای مرحوم مؤلف ): با وجودی که کوچه خت و خلوت بود من او را بدانجا دیدم .