ختنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خَ نِ) [ از ع. ] (مص م.) بریدن غلاف سر آلت مرد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(خَ نِ) [ از ع. ] (مص م.) بریدن غلاف سر آلت مرد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ختنه . [ خ َ ت َ ن َ ] (ع اِ) مادرزن . (از منتهی الارب ) (آنندراج ).
ختنه . [ خ َ ن َ / ن ِ ] (اِ) بریدگی غلاف سر نره . (از ناظم الاطباء). پاکی . در قاموس کتاب مقدس آمده : یکی از رسوم مشهور دین یهود می باشد و آن بریدن گوشت غلفه ٔ هر فرزند نرینه است که هشت روز از تولدش گذشته باشد و این مطلب نشانه ٔ عهدی است که خداوند در میانه ٔ ابراهیم و ذریه ٔ او گذارده، فوراً خود و همگی اهل بیتش ختنه شدند. (قاموس کتاب مقدس ).
ختنه . [ خ َ ن َ ] (ع اِ) بریدگی غلاف سر نره . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).