خدین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خدین . [ خ َدْ دَ ] (ع اِ) تثنیه ٔ خَدّ است . دو رخ . دو رخساره . (یادداشت بخط مؤلف ).
خدین . [خ َ ] (ع اِ) یار. دوست . (از دهار) (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء). صدیق . مصاحب . (یادداشت بخط مؤلف ). ◄ معشوق . (از منتهی الارب )(از آنندراج ) (از ناظم الاطباء). رجوع به خدن شود.