خرقه سوز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرقه سوز. [ خ ِ ق َ / ق ِ ] (نف مرکب ) صوفی که از کثرت وجد یا بجهت شکر خرقه سوزاند : گه آسوده در گوشه ای خرقه دوز گه آشفته در مجلسی خرقه سوز. سعدی (بوستان ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرقه سوز. [ خ ِ ق َ / ق ِ ] (نف مرکب ) صوفی که از کثرت وجد یا بجهت شکر خرقه سوزاند : گه آسوده در گوشه ای خرقه دوز گه آشفته در مجلسی خرقه سوز. سعدی (بوستان ).