خرقه پوشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرقه پوشان . [ خ ِ ق َ / ق ِ ] (اِ مرکب ) درویشان . صوفیان . (از ناظم الاطباء) : گفت این طایفه ٔ خرقه پوشان امثال حیوانند. (گلستان ). خرقه پوشان صوامع را دوتایی چاک شد چون من اندرکوی وحدت لاف یکتایی زدم . سعدی (طیبات ). خدا را کم نشین با خرقه پوشان رخ از رندان بی سامان مپوشان . حافظ.