خرمنسوخته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرمن سوخته . [ خ َ م َت َ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان قزوین، واقع در ١٥هزارگزی قزوین و چهارهزارگزی راه محمدآباد علم خانی . کوهستانی، معتدل . آب از چشمه و رود محلی . محصول آن غلات، بنشن، لبنیات . شغل اهالی زراعت و گله داری و چوبداری . صنایع دستی قالی و جاجیم و جوراب بافی . راه آن مالرو و از محمدآباد علم خانی می توان ماشین برد. ساکنان از طایفه ٔ چگینی اند ولی تغییر مکان میکنند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).
خرمن سوخته . [ خ ِ / خ َ م َ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) آنکه خرمن او سوخته است . کنایه از مفلس و بیمایه . آنکه مایه بباد داده است . (از برهان قاطع) (از ناظم الاطباء) : زآنکه هر بدبخت خرمن سوخته می نخواهد شمع کس افروخته . مولوی .