خشرمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خشرمة.[ خ َ رَ م َ ] (ع مص ) آواز کردن در خوردن . (از منتهی الارب ) (از تاج العروس ). منه، خشرمت الضبع؛ آواز کرد کفتار در خوردن . (از منتهی الارب ) (از تاج العروس ).
خشرمه . [ خ َ رَ م َ ] (ع اِ) واحد خشرم یعنی یک مگس انگبین و یک زنبور. (منتهی الارب ). ♦ واحد خشارم الراس ؛ یعنی یک غضروف بینی . (از منتهی الارب ).
خشرمه . [ خ َ رَ م َ ] (اِخ ) نام یک وادی در نزدیکی آبی که به بحر خزر می ریزد. (از معجم البلدان ).