خشک بازه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خُ. زِ) (اِمر.) شاخههای خشک که از درخت ببرند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(خُ. زِ) (اِمر.) شاخههای خشک که از درخت ببرند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خشک بازه . [ خ ُ زَ / زِ ] (اِ مرکب ) پوست درخت . (ناظم الاطباء) (برهان قاطع). ◄ شاخهای خشکی را گویند که از درخت بریده باشند. (برهان قاطع) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (انجمن آرای ناصری ).